: พลังวิญญาณ

พักไม่ up blog นานพอสมควร จนเมื่อสองสามวันที่ผ่านมาหลบงานและผู้คน

ไปอยูในโลกแห่งจิตและวิญาณ (ไม่ใช่อย่างที่เข้าใจหรอก)
แค่พักผ่อนทำใจสบายให้ปลอดโปร่ง ชื่นชมซึมซับ กับวิญาณ ธรรมชาติ
ที่โอบล้อมด้วย ต้นไม้ ภูเขา สายลมและ ท้องน้ำอันกว้างไกลสุดสายตา
มองย้อนกลับมาหาตัวเอง เรานี่มันช่างเล็ก กระจิดเดียวจริงๆ นะนี่

และแล้วสิ่งที่ใครหลายๆคนอาจจะไม่เคยทราบหรือพบเจอเลยชั่วชีวิตก็เกิดขึ้น
*-*
ระหว่างที่นั่งสมาธิอยู่นั่นเอง….
ท่ามกลางท้องฟ้าที่สว่างด้วยแสงดาว
สายลมโชยอ่อนๆ บวกกับความวังเวงของสถานที่
มันบรรยายไม่ได้ความรู้สึกเท่าใด
(ลองนึกภาพเอานะ ว่านั่งคนเดียวเดี๋ยวๆ ในป่านี่มันควรเป็นอย่างไร)
ตอนแรกใจมันสงบสบาย
ไม่สนใจอะไรเลยวางเฉยมีความสุขกับเสียงที่ได้ยินรอบๆตัว
ไม่ว่าจะเป็น เรไร นก แมลงบางชนิด
บวกกับสายลมพอเย็นสบาย
45 นาทีต่อมา อาการปวดขาก็ตามมา
ใจมันเริ่มไม่สงบ สมาธิเริ่มเซ ปั่นป่วนไปหมด
เม็ดเหงื่อเริ่มผุดขึ้นมาทั่วใบหน้า
และแล้วก็มีเสียงหนึ่ง ซึ่งมันก็ทำลายความเงียบลง
มันคราง “ อือ ๆๆ..ๆ” ใกล้ๆ ตัวเรา
ด้วยความที่อารมณ์เรามันแตกกระเจิงแล้วในขณะนั้น
บวกกับเสียงที่ได้ยิน ผมคิดว่าหูไม่แว่วแน่นอน
มันน่ากลัว และหลอนเอามากๆ(เพราะที่นั้น เขาว่าเฮี้ยน น่าดู)
ผมก็กลั้นใจ.. สุดๆ
ทันใดนั้นเองสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น

ปู้ด……..ด ปุ๋ง

????
ฮา.. หน่อยน่า ขำหน่อยซักนิด ชีวิตจะแจมใส